De activistische verbeelding

“Pessimisme in de theorie, optimisme in de praktijk.”

De activistische verbeelding is een mooi interview waarin cultuurfilosoof Lieven De Cauter zijn licht laat schijnen en zijn duivels ontbindt over het snijpunt tussen activisme en verbeelding. Het gaat om de transcriptie van een video-interview gemaakt door Dominique Willaert voor De Toekomstfabriek.

“Er is een grote spanning tussen verbeelding en activisme. Verbeelding is mateloos, ongericht, dubbelzinnig, artistiek, amoreel, vaak immoreel, denk aan erotische fantasieën – dat is verbeelding. Daartegenover staat activisme. Activisme is moreel, eenduidig, duidelijk, rechtlijnig enzovoort. Als je dus verbeelding en activisme bijeenbrengt, krijg je een soort oxymoron, een vereniging van tegendelen. ‘De activistische verbeelding’ is een prachtige uitdrukking, omdat ze een contradictie in de termen is, of toch bijna.”

“Heel af en toe vind je een aantal praktijken die echt op de snijlijn zitten. En die zoeken we. Maar die snijlijn is uitzonderlijk. Ik bedoel: iets is óf kunst óf activisme. Waarom? Omdat het spelen, het pure plezier van het denken, en de boodschap, het willen veranderen of verbeteren – twee aparte genres zijn, het zijn verschillende praktijken, verschillende schrifturen ook. Dus het is een moeilijk huwelijk. Maar die uitzonderlijke praktijk kunnen we zoeken.”

Lees hier het volledige interview

[reblogged] In the cockpit

Original by Franco ‘Bifo’ Berardi Nella cabina di pilotaggio March 30, 2015. Translation by Cecile Landman (w/ minor edits by Ted Byfield) distributed via nettime.

They say that the young co-pilot Andreas Lubitz suffered from depression and had kept his mental condition hidden from the company he worked for, Lufthansa. The doctors advised him to take a leave of absence from work. That is not surprising at all: contemporary turbo-capitalism detests those who ask for sick leave, and it ferociously hates every reference to depression. Me, depressed? Don’t talk about it. I’m doing fine, I’m perfectly efficient, cheerful, dynamic, energetic, and above all competitive. I jog every morning, and I’m always willing to do overtime. Isn’t this the philosophy of low cost? Continue reading “[reblogged] In the cockpit”

New World Summit

New World Summit (NWS), geïnitieerd door de Nederlandse beeldende kunstenaar Jonas Staal, is een artistieke en politieke organisatie die zich de pertinente vraag stelt: kan de kunst een ruimte creëren voor organisaties wereldwijd die met systematische politieke uitsluiting geconfronteerd worden? Het antwoord is uniek en indrukwekkend: NWS bouwt en organiseert alternatieve parlementen waar stateloze politieke organisaties spreken wier recht tot zelfbeschikking hun is ontnomen, bijvoorbeeld middels internationale terreurlijsten en andere mechanismen.

The New World Summit is an artistic and political organization dedicated to providing “alternative parliaments” to host organizations that currently find themselves excluded from democracy.