De activistische verbeelding

“Pessimisme in de theorie, optimisme in de praktijk.”

De activistische verbeelding is een mooi interview waarin cultuurfilosoof Lieven De Cauter zijn licht laat schijnen en zijn duivels ontbindt over het snijpunt tussen activisme en verbeelding. Het gaat om de transcriptie van een video-interview gemaakt door Dominique Willaert voor De Toekomstfabriek.

“Er is een grote spanning tussen verbeelding en activisme. Verbeelding is mateloos, ongericht, dubbelzinnig, artistiek, amoreel, vaak immoreel, denk aan erotische fantasieën – dat is verbeelding. Daartegenover staat activisme. Activisme is moreel, eenduidig, duidelijk, rechtlijnig enzovoort. Als je dus verbeelding en activisme bijeenbrengt, krijg je een soort oxymoron, een vereniging van tegendelen. ‘De activistische verbeelding’ is een prachtige uitdrukking, omdat ze een contradictie in de termen is, of toch bijna.”

“Heel af en toe vind je een aantal praktijken die echt op de snijlijn zitten. En die zoeken we. Maar die snijlijn is uitzonderlijk. Ik bedoel: iets is óf kunst óf activisme. Waarom? Omdat het spelen, het pure plezier van het denken, en de boodschap, het willen veranderen of verbeteren – twee aparte genres zijn, het zijn verschillende praktijken, verschillende schrifturen ook. Dus het is een moeilijk huwelijk. Maar die uitzonderlijke praktijk kunnen we zoeken.”

Lees hier het volledige interview

Advertenties

Het eeuwenoude verlangen naar autonomie …

“Het eeuwenoude verlangen naar autonomie is vooral een zucht naar ruimte. Vrije ruimte, eigen ruimte, creatieve ruimte. Als een ware space invader gaat de hedendaagse kunstenaar op zoek naar nieuwe autonome zones, de controle maatschappij handig omzeilend. Met speels gemak plaatst hij over de ordentelijke geografische ruimte van de stad een veel flexibelere psychogeografische ruimte en creëert een hyperspace die wel eens veel minder virtueel zou kunnen zijn dan velen denken.”

Siebe Thissen: Margaras Unlimited Art in Metropolis M (2001)